بیرون برف می بارد و

الا گر دست می گیری بیا کز سر گذشت آبم

به همدلیتان میخوانم

همدلی

وقتی

شبیه طرح جلدی هم نیستی!

باران را به من قرض بده

در این بعد از ظهرهای خشکیده

و صبح های ماسیده

سمت تمام انگشت ها که میشوم

چگونه با سری افراشته بگویم

من سوختن جنگل را نمی خواستم

و بدنامی صاعقه را

ملخ ها آفت ریشه ها بودند

و درخت، درخت نبود

و عشقه  

روي زمين مي رفت

باران را به من قرض بده

تمام شب را به قامتم کشیدی

چه روزی دیدمت!