دخترک کوچک میزهای چوبی
موهای بلند دوگوشی
دخترک ساده
دستهایت را که بالا می بری و کلمه ها را که بخش بخش میکنی
به خاطر نداری
دستهای ظریفت را تمام بهار هم که بالا ببری و تمام خزان پایین
به شتاب ثانیه ها
و سرانگشتان ظریفت را تاتمام نفس های زمین بکشی
هجای نامش را نمی شماری
بخشم کن
به شماره های آوای نامت
من آشنایم به الفبای تو
*پ.ن:
می خواستم دیگه آپ نکنم این پست افتخاریه....
