باران را به من قرض بده

در این بعد از ظهرهای خشکیده

و صبح های ماسیده

سمت تمام انگشت ها که میشوم

چگونه با سری افراشته بگویم

من سوختن جنگل را نمی خواستم

و بدنامی صاعقه را

ملخ ها آفت ریشه ها بودند

و درخت، درخت نبود

و عشقه  

روي زمين مي رفت

باران را به من قرض بده

تمام شب را به قامتم کشیدی

چه روزی دیدمت!